![](/files/uploads/imagecache/nexTourismCoupledImageLarge/images/Deelsites/Stadsarchief/Menu/p1020522.jpg)
David Vinckboons (Mechelen, 1576-Amsterdam, ca. 1630)
David was drie jaar toen de hervormingsgezinde familie Vinckboons in 1579 van Mechelen naar Antwerpen verhuisde. Zijn vader heette Filips en zijn moeder was Cornelia. Filips was schilder van beroep en leerde David de kneepjes van het vak. In 1586 emigreerde het gezin naar Amsterdam met een korte tussenstop in Middelburg. David huwde met de welgestelde Leeuwardse Agnieta van Loon in 1602 en zij kregen samen tien kinderen. Hun woning in de Sint-Anthonies Breestraat in Amsterdam zou tot het einde van de zeventiende eeuw bewoond worden door de kinderen en kleinkinderen van David. Zijn drie zonen Filips, Johannes en Justus zijn in het bijzonder vermeldenswaardig: Filips was naast een schilder ook een succesvol architect, Johannes maakte kaarten, graveerde en tekende de bouwwerken van zijn broers en Justus hield zich net als zijn oudere broers bezig met architectuur en cartografie. Zelf stierf David Vinckboons ca. 1630 te Amsterdam op het einde van een succesvolle schilderscarrière. Uit het rijkelijke oeuvre van Vinckboons blijkt dat hij zich specialiseerde in landschapschilderijen, aangevuld met bijbelse taferelen, en genrestukken (voorstellingen uit het dagelijkse leven). Voortdurend reflecteerde hij over zijn eigen schilderkunst en introduceerde hij doorheen zijn leven nieuwe stijlen in zijn werken. Hij liet zich inspireren door de Mechelse weeftapijten en Pieter Bruegel de Oude. Hij besteedde veel aandacht aan realisme en zorgde ervoor dat zijn schilderijen een moraliserende toon bevatten.
Bronnen
GOOSSENS, K. David Vinckboons. Antwerpen: Van Tilborg & Kenens, 1954.
INSTALLE, H. “David Vinckboons.” In Tentoonstelling luister en rampspoed van Mechelen ten tijde van Rembert Dodoens 1585-1985. Handelingen van de Koninklijke Kring voor Oudheidkunde, Letteren en Kunst van Mechelen Vol. 88 (1984). Mechelen, 128-130.
VAN EEGHEN, I.H. “De familie Vinckboons-Vingboons.” In Oud Holland-Journal for Art of the Low Countries 67 (1952): 217-232.